Die saak is egter nie so eenvoudig nie. Seks alleen impliseer geen lewenslange en emosionele verbintenis tot mekaar nie. Wanneer ’n gesellin gemeenskap met haar kliënt het, is daar nog geen sprake van ’n huwelik nie. ’n Huwelik gaan nie net oor die kortstondige koppeling van twee liggame nie, maar wanneer twee mense op ’n permanente basis hulle algeheel aan mekaar toewy. Dink aan Josef wat geen seks met Maria gehad het voordat Jesus gebore is nie. Nogtans sê Matteus dat Josef en Maria getroud was (Matt. 1:24-25).

Kerke verskil oor presies wanneer ’n mens van ’n huwelik kan praat. Die Katolieke Kerk was al bereid om ’n huwelik te ontbind as die seksdaad nog nie voltrek is nie. Die argument is dan dat as daar nie seks is nie, daar ook nie van ’n huwelik sprake kan wees nie. Protestante glo oor die algemeen dat ’n paartjie getroud is wanneer hulle, hulle trou aan mekaar tydens ’n erediens beloof. En dan is daar ’n derde groep wat glo dat wanneer ’n paartjie saamwoon, hulle wel getroud is in die oë van God.

’n Paartjie is nie getroud bloot omdat hulle seks het nie. Om getroud te wees beteken dat jy jouself so ten volle aan die ander persoon oorgee dat dit selfs alle ander lojaliteite oorskadu. Daarom dat die Bybel ook vertel dat die mans sy vader en moeder verlaat om saam met sy vrou te lewe (Gen. 2:24). Jesus sê ook aan die Samaritaanse vrou dat die man met wie sy op daardie stadium ’n seksuele verhouding gehad het, nie haar man is nie (Joh. 4:17-18). Dit is waar dat die Bybel ons nie vertel dat Adam en Eva enige moderne huweliksbeloftes aan mekaar afgelê het nie. Maar Adam se woorde “sy is been van my gebeente en vlees van my vlees” dien eintlik dieselfde doel. Dit is ’n openbare verklaring van toewyding aan die lewensmaat wat God hom gegee het.

Seks alleen skep nie ’n huwelik nie, maar dit kan ook nie van die huwelik losgemaak word nie. Daardie huweliksbelofte van trou en die seksuele verbintenis daarna is fyn ineengeweef.